Dr. Schüssler Celzouten

( © Informatiecentrum Dr. Schüssler celzouten)

Een van de mensen die zich in de negentiende eeuw intensief bezighield met mineralen in het menselijk lichaam was dr. Wilhelm Heinrich Schüssler. Zijn onderzoek heeft geleid tot de ontwikkeling van een eigen geneeswijze, die werkt met de mineraalzouten (celzouten) zoals die in het lichaam aanwezig zijn. Dr. Schüssler was een homeopathische arts. Hij zocht naar een eenvoudige geneeswijze en ging daartoe storingen, die wij ziektes noemen, grondig onderzoeken. Hij ontdekte dat de meeste ziektes op een tekort aan mineraalzouten terug te voeren zijn. En wel op een heel specifiek tekort: een tekort binnen in de cel. Schüssler kwam tot het inzicht dat de gezondheid van de cel en daarmee de gezondheid van het lichaam ontstaat door het aanvullen van deze tekorten. Hij ging zelfs verder: “Om schade te voorkomen en om de celzouten direct opneembaar voor de cellen te maken, moeten ze gepotentieërd (verdund) worden”.

De celzouten volgens dr. Schüssler bevatten zodanig verdunde (verwreven) mineraalzouten dat ze direct door de cel opgenomen kunnen worden. Mineraalzouten, die onverdund gegeven worden, kunnen voor het lichaam een belasting vormen, zoals b.v. geconcentreerde calcium-, magnesium- of ijzersupplementen. Als deze te lang worden ingenomen kan dit mogelijk leiden tot ongewenste bijwerkingen, omdat het lichaam de stoffen niet goed kan verwerken en deze b.v. in de vorm van nierstenen afzet. Verdunde mineralen echter kunnen door het lichaam zonder problemen in de cellen worden opgenomen. De celzouten kunnen door uiterst kleine openingen in de celwand heen. Door de verdunning is het bovendien onmogelijk om teveel van deze mineralen binnen te krijgen. In het verdunnen ligt ook de werking van de Schüssler mineralen besloten. Hierdoor kunnen ze direct worden opgenomen in de cel en hoeven ze niet door het proces van de stofwisseling. De aanvulling van de tekorten is het belangrijkste werkingsprincipe. De mineraalzout moleculen kunnen, omdat ze in de melksuiker als afzonderlijke moleculen beschikbaar zijn, direct door het lichaam opgenomen en gebruikt worden. De celzouten ondersteunen de werking van het lichaam.

Gebruik
Er zijn 27 celzouten en hebben elk hun eigen werking.
De celzouten zijn in Nederland verkrijgbaar in tabletvorm. De celzouten zijn verwreven in melksuiker en geperst tot tabletten. Deze kunnen direct ingenomen worden of opgelost worden in water. Bij inname de tabletten in de mond laten smelten, zodat de mineraal moleculen door het mondslijmvlies kunnen worden opgenomen. Indien opgelost in water, het water even in de mond houden.

Dosering
Om de normale dagelijkse mineraal behoefte aan te vullen worden er 5 tot 7 tabletten per celzout per dag gebruikt. Bij chronische situaties zijn dit er 7 tot 10 per dag per celzout.

Reacties
In het begin kun je een sterke behoefte aan celzouten krijgen. Je krijgt er geen genoeg van. Er wordt dan regelmatig gevraagd of je verslaafd kan raken aan de celzouten. Dit is echter niet het geval. Zo’n sterke drang vertelt je meer over de behoefte van het lichaam aan mineralen. Na verloop van tijd verdwijnt deze aandrang vanzelf. Met behulp van de celzouten zal het zelfherstellend vermogen van het lichaam waar nodig op weg geholpen worden. Soms kan de inname van celzouten in de eerste paar dagen leiden tot vermoeidheid. Dit is een goed teken. Het lichaam gaat reageren en daardoor kan de vermoeidheid van het lichaam naar buiten komen (wat normaal ook gebeurt bij ziekte). Het lichaam geeft aan wat het nodig heeft.

Andere geneeswijzen
De celzouten kunnen zowel naast homeopathische als reguliere geneesmiddelen worden toegepast. Ze vormen geen belemmering voor de behandeling omdat er alleen lichaamseigen mineralen worden gebruikt. Er is hierbij sprake van ondersteuning en activering. Homeopathische middelen zetten bijv. het lichaam aan tot een reactie, maar om te kunnen reageren, moet het lichaam over voldoende mineralen beschikken. Celzouten werken hierbij ondersteunend.

Waarom heeft het lichaam geen energie meer
Tegenwoordig hebben veel mensen te maken met stress, dit vergt veel van ons lichaam. Ook veel van onze eetgewoontes vormen een belasting voor het lichaam i.p.v. dat ze het lichaam verzorgen. Ook de grond waarop ons voedsel verbouwd is, is vaak verarmd door eenzijdige bemesting, hierdoor bezit het voedsel een mindere hoeveelheid en verscheidenheid aan mineralen.